Twan een maatje van me is veteraan, hij vraagt al enkele jaren of ik een keertje met hem mee ga naar een Veteranen Roos Locatie (VRL) welke zich in Budel bevindt. Het terrein ligt in een militair oefengebied en is van defensie.
Een (VRL) locatie is uitsluitend voor veteranen die zich even terug willen trekken in de natuur. Ze mogen hier maximaal 72 uur verblijven, een veteraan mag één persoon meenemen. Op 7 februari was het zover Twan had vooraf het terrein besproken en kwam mij thuis ophalen.
Op het terrein bevindt zich een schuilhut waarin je met twee volwassenen meer als voldoende ruimte hebt.
Ik pas mijn uitrusting altijd aan op de activiteiten die ik onderneem, hieronder zie je wat ik allemaal bij me had. Wat allemaal paste in de groene rugzak met een inhoud van 50 liter.
Van links naar rechts: Slaapzak, slaapmatje, EHBO kit, rolletje henneptouw, nalgene waterfles van 1 liter, rvs drinkbeker, bakpannetje, bak om uit te eten, billycan, spork, petzl hoofdlamp, savotta happy stove, 2 pakjes crackers, theezakjes, plastic zak met aanmaakmateriaal, lucifers en aansteker, fiskars bijl, zaag, kaart en kompas, statief, 2 pakjes papieren zakdoekjes (wc-papier), fotocamera en een schoon T-shirt.
Op de EHBO spullen, het bakpannetje en de tarp waar de spullen op liggen na heb ik alles gebruikt.
Boven Savotta Happy stove met daarbovenop een billycan en rechts de rvs beker waar de nalgene waterfles precies in past.
De schuilhut is bedoelt voor crisisopvang van veteranen die er acuut even tussenuit moeten, daarom ligt er hout en aanmaakmateriaal klaar zodat er bij aankomst meteen een vuurtje gemaakt kan worden.
Na aankomst eerste even mijn billycan op het vuur gezet om een kopje koffie en thee te zetten, de beheerder kwam langs om ons te verwelkomen en om een jerrycan water af te gooien. Na enkele koppen koffie/thee ging de beheerder weer weg en begon Twan aan het eten. Chorizo, gebakken aardappeltjes en verse groente. Ik moet zeggen het smaakte heerlijk!!!
Om het vuur gedurende de nacht aan te houden hebben we een dode boom naar de stook locatie gesleept. Deze hebben we kort gemaakt met een vouwzaag en vervolgens in stukken gehakt met een bijl.
Toen we er zeker van waren dat we genoeg hout hadden voor de nacht zijn we bij het kampvuur gaan zitten om oude herinneringen op te halen en te praten over toekomstige tochtjes in de natuur.
Tegen half elf was het tijd om te gaan slapen, maar eerst nog even flink wat hout op het vuur gegooid. Om half 2 in de nacht werd ik wakker en zag ik dat het vuur bijna uit was. Met enkele nieuwe houtblokken op het vuur kon het er weer even tegen. Tegen vier uur in de nacht heb ik het nog een keertje herhaald om vervolgens om 06:00 de eerste kop thee van de dag te zetten.
Inmiddels begon het al licht te worden en besloot ik de omgeving maar eens te verkennen, hier worden immers met enige regelmaat wolven waargenomen.
De heide was een beetje bevroren terwijl het in de schuilhut rond de 5 graden was, dit komt omdat de heide een open vlakte is waar het sneller afkoelt dan in een bos. Daarnaast zorgt het kampvuur voor de schuilhut ook voor de nodige stralingswarmte.
Twan lag nog te slapen dus besloot ik nog maar wat foto’s van mijn uitrusting te maken, vaak hang ik mijn rugzak aan een boom. Met een regenhoes er overheen blijven de spullen ook droog.
Inmiddels was Twan ook weer ontwaakt waarna het tijd was voor het ontbijt, broodjes met gebakken ei.
Twan wilde wat verschillende manieren uitproberen voor het opzetten van een tarp, ik heb hem eerst een aantal (basis)knopen uitgelegd die hij thuis mag oefenen. Inmiddels was het tijd om het kamp op te breken en alles op te ruimen. Tussen 11 en 12 kwam de beheerder langs wat alweer het einde was van een leuke dag met overnachting in het bos.
(c) 2026 www.delaatstewoudloper.nl