Te vinden in bossen, langs wegen, hagen en bij gebouwen.
De lentescheuten en jonge zomerblaadjes laten sudderen. Het koken zal de brandharen vernietigen. Kan gebruikt worden voor thee en soep.
Brandnetels zijn rijk aan vitamine C.
De bloeitijd is van februari tot september. In zachte weersomstandigheden kan de paarse dovenetel het hele jaar bloeien.
De paarse dovenetel vind je op schaduwrijke plaatsen met een vochtige grond zoals bermen en parken.
Pluk de bladeren bij voorkeur als de bloemen zijn uitgekomen, eet de bladeren rauw of kook ze 10 minuten.
De dovenetel veroorzaakt in tegenstelling tot de brandnetel geen irritatie bij aanraking.
De bloeitijd is van april tot augustus, er komen dan witte bloemen die 2 tot 4 cm groot zijn in een kransvorm rond de stengel.
Je vind de witte dovenetel in Europa, Azië en Noord Amerika langs bosranden, dijken en in wegbermen.
De dovenetel veroorzaakt in tegenstelling tot de brandnetel geen irritatie bij aanraking.
De bloem van de dovenetel is rijk aan nectar, en daardoor populair bij bijen en hommels.
Verwerk de jonge scheuten in salades en soepen. Je kunt de dovenetel ook als spinazie eten.
Thee gemaakt van de witte dovenetel wordt aanbevolen bij mensen met nierklachten. Dit geld overigens niet voor de gele dovenetel.
.JPG)
Het blad is tegenoverstaand, glanzend groen, gekarteld en vrijstaand. Soms zijn de bladeren roodachtig doorgelopen.
Hondsdraf bloeit van maart tot juni met blauwe of paars-blauwe bloemen die in een schijnkrans staan.
Je kunt hondsdraf door geheel Europa vinden in weides, ooibossen, haagranden en op braakliggend terrein.
Hondsdraf heeft een fijne kruidensmaak en is daarom goed to te voegen aan soepen of sausen.
Hondsdraf is een geneeskrachtige plant die gebruikt wordt op wonden en tegen jeuk. Het werkt goed tegen de jeuk die je oploopt na zontact te hebben gehad met een brandnetel. Het mooie hiervan is dat ze vaak in de buurt van elkaar groeien.
Het hele jaar te vinden in heel Europa, in tuinen op bouwland en bermen.
Jonge planten groeien vanaf de herfst, deze vormen een uistekende groene salade die rijk is aan vitamine C smaakt enigszins bitter. Smaakt ook goed als gekookte groente en muur is lekker in de soep.
Komt voor in velden en tuinen, bloeit van mei tot september.
Verzamel jonge bladeren in de lente voordat zich bloemstengels ontwikkeld hebben. De planten herstellen zich snel, zodat het mogelijk is ze meerdere keren te plukken. Bevat veel vitamine C provitamine A, kalium, calcium en enzymen.
De grote weegbree vind je langs wegen, in weides en gazons. Weegbree kan er goed tegen als er op getrapt of overheen gereden wordt.
Weegbree bloeit van mei to november, en vormen daarbij een aar die rolrond is en 10 tot 15cm lang kan worden.
De grote weegbree kan je als ze jong zijn rauw eten. Kook de weegbree als groente of voeg hem toe aan een soep.
Verpulver de bladeren van de weegbree en wrijf dit op insectenbeten, en op brandnetelprikkels om de pijn te verzachten. De verpulverende bladeren hebben ook een wond helende werking.
Komt voor door vrijwel geheel Europa, bloeien in mei, de zomer en in de herfst opnieuw.
De bladeren en wortels kun je het beste oogsten voordat de plant in bloei komt. De bladeren bevatten vitamine C, provitamine A verder bevatten ze Kalium, Natrium, Mangaan, Koper en Aluminium, de wortels bevatten taraxine ene tannine, de wortels zijn geschikt voor diabetici.
Komt voor in vrijwel geheel Europa tot in klein Azië. Komt ook voor in Noord Amerika en Nieuw Zeeland waar hij is geïntroduceerd.
De jonge bladeren zijn te gebruiken als vervanging van spinazie of sla. Bevat vitamine C. De plant kan worden gebruikt om ontstekingen te remmen.
Komt voor in vrijwel geheel Europa op droge, voedselrijke grond. Dit is bv akkerland en wegbermen.
De bloemhoofden kunnen geplukt worden als de kroonblaadjes gaan hangen. Je kunt de bloemen vers of gedroogd gebruiken om er een kalmerende geurige thee van zetten.
.JPG)
Te vinden door heel Europa op open plekken in bossen, langs bermen en op grasland.
Jonge bladeren, knoppen en de toppen van jonge loten kunnen door de sla gedaan worden. De bladeren kunnen ook gekookt worden als spinazie.
Veldzuring bevordert de spijsvertering.
Schapenzuring bloeit vanaf mei tot de herfst met groene of lichtrode pluimen.
De bladeren zijn rijk aan vitamine C (50mg per 100 gram), caroteen, ijzer, mangaan, kalium, silicium en etherische oliën.
Je vindt de schapenzuring op droge zand, heide en veengronden.
Je kunt de verse bladeren fijnhakken en toevoegen aan soepen en salades. Je kunt schapenzuring ook bereiden als spinazie.
Eet schapenzuring niet te vaak en alleen in kleine hoeveelheden, omdat je anders lichamelijke klachten kunt krijgen van het aanwezige oxaalzuur. Je doet er verstandig aan om tijdens het eten van schapenzuring melkproducten te eten of te drinken.
Schapenzuring bevordert de spijsvertering , verbetert de eetlust en bevordert de productie van bloed in het lichaam.
Te vinden langs wegen, in hagen en tussen struikgewas in Europa, Azië, Zuid-Amerika en Noord-Amerika.
Van rozenbottels kun je jam maken. Ze zijn rijk aan vitamine C ze bevatten wel 20 maal meer vitamine C dan sinaasappels. Verder bevatten rozenbottels ook vitamine A, B1 en B2.
Zevenblad wordt gezien als een hardnekkig onkruid. Je vind hem door vrijwel geheel Europa op ruigtes, schaduwrijke bermen en haagwallen..
De jonge bladeren en loten plukken voordat de bloei begint, en deze in weinig water koken en daarna opdienen met wat boter.
Zevenblad bevat mineralen zoals; calcium, magnesium en ijzer. Jonge bladeren bevatten verder veel caroteen en vitamine C (70mg per 100g)
Te vinden door geheel Europa op akkers en droge weilanden. Hij komt ook in Azië, Australië en nieuw zeeland voor. Ze bloeien van juni tot september.
Pluk de jonge blaadjes aan het begin van de lente en hak ze fijn, voeg ze daarna toe aan soepen, sauzen of omeletten. Gebruik de stengeltoppen voordat de knoppen zich ontwikkelen, gebruik later de bloemen met een korte steel. Gebruik de bloemen vers of gedroogd om er voedsel mee op smaak te brengen ze hebben een licht zoute, peperige smaak. Duizendblad bevat etherische oliën en veel mineralen. De plant is geneeskrachtig en stimuleert de spijsvertering, ook gaat het krampen en ontstekingen tegen. Voeg maar kleine hoeveelheden aan uw eten toe en niet te vaak anders kan er duizeligheid en huidirritatie ontstaan.
In de bloeitijd komen er meestal meer dan vier bloemhoofdjes waarin lichtpaarse tot witte bloemen komen. De akkerdistel bloeit van juni tot september.
De akkerdistel komt voor op open, vochtige voedselrijke grond. Op weilanden, in bermen en op braakliggende stukken grond.
Pluk de jonge loten en verwijder de stekels. Eet ze rauw door de sla of kook ze als groenten. De wortels kun je schillen en vervolgens bakken of rauw opeten.
De bloemen zijn verenigd in hoofdjes en afhankelijk van de klaversoort paars-rood, wit of geel van kleur.
Klaver vind je door heel Europa in graslanden, op paden en langs wegen.
Het jonge blad en de bloemen kunnen van april tot november geoogst worden. De bladeren zijn rauw in salades te gebruik of te koken als spinazie. De bloemen worden gebruikt als smakelijke decoraties in salades. Droog de bloemen om er op een later tijdstip thee van te zetten.
In het midden van het blad zit een lichte halvemaanvormige vlek. De Rode klaver bloeit van juni tot oktober met bolle tot eivormige, roze tot purperen bloemen.
Je kunt de rode klaver vinden door geheel Europa op graslanden, langs paden en in wegbermen.
Je kunt het jonge blad en de bloemen eten in de salade. Het blad kan gekookt worden als spinazie. Van de gedroogde bloemen kun je thee zetten.
Je vind de bosaardbei in open bossen, aan bosranden en op grasland door geheel Europa.
De bosaardbei is gemakkelijk te verwarren met de schijnaardbei die niet eetbaar is. De bloemen van de schijnaardbei zijn geel en de vruchten zijn niet sappig.
Om de beurt bloeien er 2-3 cm grote witte stervormige bloemen. Tijdens de bloei zijn de kelkbladen 5-8mm lang. Na de bloei groeit de kelk uit tot ze de vrucht omvat, deze vrucht vormt samen met de kelk een 4-5cm grote lampion.
De bloeiperiode loopt van juni tot september.
De plant komt waarschijnlijk uit Zuidoost Europa maar komt tegenwoordig in grote delen van Midden Europa voor. En dit exemplaar vond ik in Nederland langs de bosrand.
De rode vrucht die zich in de lampion bevind kan gegeten worden. De vrucht bevat suikers, citroenzuur, vitamine C, physaline en ijzer.
Let erop dat tijdens het plukken van de vrucht, deze niet in aanraking komt met de lampion. Hierdoor kan de vrucht een bitter smaak krijgen.
Let op!!! De witte stervormige bloemen zijn giftig, contact met de plant kan leiden tot huidirritaties.
Teunisbloem, is een tweejarige plant met een penwortel. In het eerste jaar vormt zich een een laag rozet met wortelbladeren, het tweede jaar vormt zich een tot 1.50 m hoge aar met gele bloemen.
Teunisbloem bloeit van eind juni tot medio Augustus De grote gele bloemen hebben 4 kroonbladeren, die recht of schuin omhoog groeien.
Oorspronkelijk komt de teunisbloem uit Noord-Amerika, maar tegenwoordig vind je hem ook in grote delen van Europa.
Te vinden op wilde grond, langs wegbermen en in de duinen.
De penwortel die in het eerste jaar gevormd worden kun je klaarmaken door ze eerst te schillen en daarna te koken. Tijdens het koken dien je het water een keer te verversen.
De wortels van de andere teunisbloemachtige zijn ook eetbaar.
Uit het wijdvertakte wortelstelsel groeien rechte vaak roodachtige bladstelen die 20 tot 120 cm hoog kunnen worden. De 4 tot 16cm lange stengelbladeren zijn donkergroen en groeien schuin omhoog.
Het wilgenroosje bloeit van juni tot augustus, er komen dan roze/paarse bloemen die in grote eindstandige aren staan.
Het wilgenroosje vind je door heel Europa in open plekken in het bos, op ruigten en op rotsige plekken. Vooral na een bosbrand laat het wilgenroosje zich snel zien.
Jonge bladeren en jonge scheuten kunnen als groente of in soep gebruikt worden. Maak bij gebruik als groente de scheuten klaar als asperges. Wil je van de bladeren thee zetten laat deze dan eerst in de zon drogen.
Gelijkende soorten zijn niet eetbaar.
Van maart tot september bloeit het herderstasje met witte bloemen, deze staan in een tros.
Het herderstasje ontleend zijn naam aan de hartvormige doosvruchtjes die het model hebben van een tas die herders en boeren in vroegere tijden gebruikten.
Het herderstasje is bijna wereldwijd op braakliggende gronden te vinden, tot op een hoogte van wel 3000 meter.
De jonge rozetblaadjes kunnen gebruikt worden bij de sla of gesmoord in soepen. Je kunt de bladeren ook koken en combineren met andere eetbare planten.
De gewone klit is een twee jarige plant met een lange penwortel. De gewone klit kan 150cm hoog worden. De alternerende ovale donkergroene bladeren hebben een holle steel. De onderzijde van het blad is wollig.
De gewone klit bloeit van juni tot september met paarse bloemhoofdjes.
Klit ontleend zijn naam aan het feit dat de vruchten aan de vacht van dieren en aan de kleding van mensen blijft hangen. Zo wordt de plant wijd verspreid.
Je vindt de gewone klit in bermen, ruigtes langs paden en wegen, in open bossen en langs bosranden door geheel Europa.
Aan het einde zomer van het eerste jaar van de plant kun je de wortels opgraven, schillen en koken en daarna opdienen met wat boter. De jonge bloemstengels kunnen geschild gegeten worden, doe dit voordat de bloemen verschijnen.
De wortelen en bladeren van de grote klit kun je op dezelfde manieren bereiden als die van de gewone klit.
De Daslook, is een vaste plant die tot wel 40cm hoog kan
worden. De bol waaruit de bladeren groeien is klein en langwerpig. De
donkergroene bladeren zijn breed en speervormig. De stengel van de
Daslook is driehoekig.
Vanaf maart vormen zich vaak op schaduwrijke plekken in loofbossen grote
velden met daslook , vaak te herkennen aan de knoflookachtige geur die
op tientallen meters afstand al te ruiken is. Daslook bloeit van april
tot juni. Er ontstaan dan witte bloemetjes die in een stervorm staan, de
witte bloemetjes bestaan weer uit 6 witte bloemdekblaadjes.
Je vind Daslook op schaduwrijke, vochtige plaatsen in loofbossen en hagen door in Europa, Noord Azië en in Siberië.
Daslook bevat een etherische olie waar onder andere vitamine C in zit.
Je kunt daslook gebruiken om salades en vis op smaak te brengen, verzamel hiervoor de bovengrondse delen voordat de plant in bloei komt.
De bollen kun je van september tot oktober verzamelen.
Daslook stimuleert de spijsvertering, vermindert spierkrampen en vernietigd darmparasieten.
Daslook heeft een knoflookachtige geur en is mede daardoor te herkennen.
Let op!!! De bladeren van de Daslook lijken heel erg op de bladeren van het Lelietje der dalen, echter is het Lelietje der dalen giftig en kan ernstige hartritmestoornissen veroorzaken.
De Daslook is in Nederland een beschermde plantensoort en mag dus niet in het wild worden geplukt.
Speenkruid kan tot 30cm lang worden. De hartvormige bladeren zitten aan het uiteinde van een lange bladsteel. Speenkruid bloeit van maart tot mei, de gele bloemen hebben acht tot twaalf kroonbladeren en drie groene kelkbladeren. Bij slecht weer blijven de bloemen gesloten. Na de bloei sterft het bovengrondse gedeelte van de plant af, terwijl de knolletjes van enkele millimeters grote in leven blijven voor het volgende jaar.
Je vind speenkruid door geheel Europa, langs natte bosranden en vochtige slootkanten. De planten vormen hier vaak een "tapijt", het geheel is vaak niet hoger dan 10cm.
Pluk de bladeren voordat de plant in bloei komt en verwerk ze in salades. De bladeren bevatten veel vitamine C.
Let op!!! pluk de bladeren voordat de plant in bloei komt, tijdens de bloei ontwikkelt de plant giftige stoffen zoals protoanemonine en saponine. Hierdoor zullen de bladeren bitter smaken.
In de maanden juni tot september bloeit het boerenwormkruid met grote trossen gele op knoopjes lijkende bloempjes, het zijn als het ware platte schermen van gele bloempjes.
Je vind boerenwormkruid door geheel europa op droge grond en in bermen.
De bloemetjes en de bladeren kunnen gebruikt worden om er een wormenafdrijvende thee van te zetten. Het blad kun je het beste in april plukken. Of gebruik kleine hoeveelheden van de plant als kruid bij gerechten.
Let op!!! gebruik steeds maar kleine hoeveelheden van de plant want, een te hoge doses kan duizeligheid, krampen en buikpijn veroorzaken. Dit komt door de giftige stof thujon die wormafdrijvend is.
Je vind de melganzevoet door geheel Europa op grasakkers, boeren erven en braakliggende grond.
Scheuten kunnen rauw door de salade. Jonge lentescheuten kunnen gekookt worden als spinazie of als asperges. De jonge toppen kun je eveneens als spinazie klaarmaken. De zaden kun je tot meel vermalen.
Melganzevoet is rijk aan vitamine A, vitamine C, proteïne en mineralen.
Je vind de wilde cichorei door vrijwel geheel Europa langs wegen, op wilde grond en op velden.
Je kunt het blad in het vroege voorjaar verzamelen, en gekookt eten als groente. Je kunt de jonge bladeren ook rauw door de salade doen. De wortels kun je gekookt eten als groente.
Pluk je de bladeren later in het jaar dan krijgen ze een bittere smaak.
De wortels kun je gebruiken als vervanger voor koffie, je moet ze dan wel eerst drogen, roosteren en vermalen.
De wilde cichorei kan gebruikt worden bij maagklachten en verstoppingen.
Je vind de Hop door geheel Europa in heggen, tussen struikgewas en aan randen van bossen.
Hop wordt gebruikt om er bier van te brouwen. Jonge scheuten en bladeren kunnen door de salade worden verwerkt. Je kunt deze ook koken als groente. (pluk ze niet later dan de maand mei).
.JPG)
Je vind rendiermos op de toendra, moerassen en op open bosland van, Arctische, sub-Arctische en en op noordelijke gematigde streken.
Rendiermos bevat zuren die de maag kunnen irriteren, je kunt deze zuren neutraliseren door het rendiermos een nacht in het water te laten weken en het daarna goed te koken.
Rendiermos is rijk aan vitamine A en B. Rendiermos vormt een belangrijke voedselbron voor rendieren.
Je vindt de look zonder look door geheel Europa op schaduwrijke plaatsen langs bosranden, hagen en bossages.
Het jonge blad geeft als het wordt fijngehakt een lichte knoflook/uiensmaak. Je kunt look zonder look aan salades toevoegen.
Je kunt een aftreksel van de bladeren gebruiken tegen astma en bronchitis. Hiervoor moet je wel eerst de bladeren drogen. Gebruik dan twee theelepels per kopje water laat dit vervolgens vijf uur weken. Breng het geheel even aan de kook brengen en laat het 5 tot 10 minuten trekken alvorens het in te nemen.
Je kunt look zonder look ook als kruidenkompres bij wonden gebruiken.
Klein hoefblad is een van de eerste eetbare plantjes die je na de winter kunt vinden afhankelijk van het weer tussen februari en april.
Je kunt het klein hoefblad door geheel Europa vinden op ruigten, omgewoelde grond, in wegbermen en langs de waterkant.
De jonge bladeren en de bloemknoppen kun je aan de sla toevoegen, Je kan de bladeren ook als spinazie bereiden of toevoegen aan de soep. Je kunt de bladeren plukken vanaf april tot mei.
Klein hoefblad is te gebruiken als medicijn tegen hoesten en verkoudheid.
Het blad ruikt na het kneuzen sterk naar anijs.
Roomse kervel bloeit van mei tot juli met een scherm van 4 tot 20 behaarde schermstralen. De bloesem is wit en tot 4mm breed.
Je kunt de Roomse kervel vinden in de Westelijke Alpen, de Pyreneeën en de Apennijnen. In Parken en tuinen kun je hem door geheel Europa vinden.
Je kunt de bladeren het gehele jaar door eten, de wortels goed wassen en daarna koken. De vruchten lijken op miniaugurkjes en zijn ca 2,5cm lang en zijn zoetzuur van smaak.
Roomse kervel is een geneeskrachtige plant met een slijmoplossende en een spijsvertering bevorderde werking.
.JPG)
De 2,5cm lange vruchten zijn groen geribbeld en lijken op mini augurkjes.
Groot kaasjeskruid is in Europa wijdverspreid te vinden in bermen, oevers en op woeste grond.
Je kunt de bladeren het beste plukken in de zomermaanden, was de bladeren goed en gooi de bladeren die een bruinige roestkleur hebben of die kleine zwarte insecteneitjes hebben weg.
Kook de bladeren van het groot kaasjeskruid als spinazie, ze zijn behoorlijk kleverig. De kleine kaasjeskruidzaadjes zijn rond en lijken op kleine kaasjes, ze hebben een zachte nootachtige smaak.
Je vindt zilverschoon door geheel Europa op kleiachtige grond in greppels, weilanden en langs wegbermen.
Van april tot juni kun je de bladeren plukken en toevoegen aan een groenteschotels, soepen en salades.
De wortels kun je van maart tot en met september verzamelen, waarna je ze als groente kunt eten.
Zilverschoon kun je gebruiken om de krampen die ontstaan door diarree of menstruatiepijn te verlichten. Vroeger werd een aftreksel van de plant gebruikt om oogontstekingen te behandelen, of als gorgeldrank om kiespijn te verlichten.
Perzikkruid is een algemene soort die je vindt op vochtige plekken in bermen, akkers en op open plekken langs de waterkant.
De bladeren van het perzikkruid kun je rauw eten, of gekookt als spinazie.
Ga je perzikkruid koken als spinazie pluk dan ruim voldoende omdat het behoorlijk slinkt.
Je kunt Adderwortel vinden op zonnige tot iets wat schaduwrijke plekken in vochtige weides, langs sloten en rivieren in grote delen van Europa met uitzondering van Scandinavië en Ierland.
Je kunt de jonge loten van Adderwortel koken en eten als spinazie. De wortels kun je weken en ze vervolgens roosteren.
.JPG)
Van juni tot oktober bloeit de bijvoet met bruingele eivormige bloemhoodfjes die in een pluim op de stengel staan.
Je vindt bijvoet op stikstofrijke verse grond zoals ruigtes, langs oevers en wegranden.
Je kunt de bladeren vers en gedroogd gebruiken om er thee van te zetten, of om er soepen en stoofgerechten mee op smaak te brengen.
Door de aanwezigheid van Thujon dien je Bijvoet niet in grote hoeveelheden te consumeren, het is ook beter om tijdens de zwangerschap gebruik van Bijvoet te mijden.
.JPG)
De Wilde peen bloeit van juni tot oktober met 15-30 platte witte schermpjes. Na de bloei buigen de bloemschermen als vogelnestjes naarbinnen, waar de zaadjes kunnen rijpen.
Je vindt de wilde peen in grote delen van West Europa op droge graslanden, weides, bermen, dijken en in de duinen.
Vanaf oktober tot aan de lente kun je de wilde peen oogsten, de wortels hebben zijn te herkennen aan de specifieke wortelgeur die we kennen van de gekweekte wortels uit de supermarkt. In de lente van het tweede jaar worden de wortels houterig waardoor ze niet meer zo smakelijk zijn.
Je kunt de wilde peen gekookt of rauw eten, ze zijn rijk aan caroteen en vitamine B2.
Gekookt kun je de wilde peen als huismiddel gebruiken tegen diarree.
Gewone Brunel bloeit van mei to de herfst met violetkleurige bloemen, de vrucht van de gewone Brunel bestaat uit vier nootjes.
Je kunt Gewone Brunel vinden op vochtige plaatsen in graslanden, langs boswegen en waterkanten in Europa, Noord Amerika en Azië.
De jonge bladerden kun je eten als salade en toevoegen aan soepen of stamppotten. De bladeren smaken ietswat bitter je kunt dit verminderen door ze in een bak met water te wassen.
Je kunt de bladeren trekken in koud water voor een verfrissende drank, met kokend water maak je hier een kruidenthee van die helpt tegen mesntruatieklachten en het vermindert spanningen.
Je vind wilde marjolein vaak op kalkhoudende grond door heel Europa op grasland, hoge vlaktes en weiden.
De gedroogde en fijngestampte bladeren kun je gebruiken om sauzen, stoofgerechten en pizza's op smaak te brengen.
De verse balderen kun je toevoegen aan salades maar ook om sauzen en stoofgerechten op smaak te brengen.
Van het blad kan je een kalmerende thee zetten.
.jpg)
De bloemen bloeien in het voorjan met wit-roze of violetkleurige bloemen in schermtrossen.
Pinsterbloem vind je in weiden, bossen en oevers op vochtige mineraalrijke grond.
De bladeren en de bloemmen van de pinksterbloem heeft eeen peperachtige smaak. Je kunt hem toevoegen aan kruidenboter. Fijngesneden kun je ze toevoegen aan gebakken aardappelen.
Je vind het kleefkruid zowel in de schaduw als de volle zon in bermen, bossen en op landbouwgrond. Kleefkruid groeit vaak tussen brandnetels, dovenetels en fluitenkruid.
Kleefkruid komt op in het voorjaar maar is het gehele jaar door te plukken, tijdens sneeuw en vorstperiodes kun je het kleefkruid vinden terwijl de meeste andere planten allang verdwenen zijn.
Pluk de stengels en bladeren voordat de zaadjes zich hebben ontwikkeld, kook of stoom deze kort om ze als groente te gebruiken.
De jonge scheuten kunnen aan voorjaarssoepen worden toegevoegd.
De zaadjes zijn nadat ze zijn geroosterd als koffie te gebruiken.